PARNOW Jeriemiej ludowicz, ur. 20 X 1935 Charków, i JEMCEW M i c h a i ł T i c h o n o w i c z, ur. 11 VII 1930 Chersoń, pisarze-fantaści występujący często w spółce autorskiej. P. zaczął drukować w 1955.
Razem z J. Głuszczenką wydał studium popularnonaukowe Okno w antimir (1956, Okno w antyświat). We współautorstwie z J. pisze od 1961. Razem wydali zb. opowiadań i powieści naukowo-fantastycznych Padienije Swierchnowoj (1964, Upadek Supernowej), Urawnienlje s Blednogo Neptuna (1964, Równanie z Bladego Neptuna), Morie Diraka (1967, Morze Diraca), Tri kwarka (1969, Trzy kwarki), Ktoczja t'my na igle wriemieni (1970, Strzępy ciemności na igle czasu). Utwory te cechuje fascynacja śmiałymi hipotezami naukowymi, wartka fabuła i zajmująca intryga, co charakteryzowało również książki napisane samodzielnie przez R: Zwiezda w tumanie (1971, Gwiazda we mgle), Posiewy buri (1976, Posiewy burzy), Zierkało Uranii (1982, Zwierciadło Uranii). Obok paradoksalnych hipotez naukowych wykorzystywanych w utworach P. sięgnął również do tajemnic wieków przeszłych oraz wiedzy tajemnej Europy i Tybetu w takich powieściach, jak swoista trylogia Szkatułka Marii Medici (Łariec Marii Miediczi, 1972), Trietij głaz Sziwy (1982, Trzecie oko Sziwy) i Maltanskij żezł (1987, Berło maltańskie), a także Obudź się w Famaguście (Prosniś w Famagustie, 1983). P. opubl. prace o współczesnej science-fiction Sowriemiennaja fantastika (1968, Współczesna fantastyka), Fantas-tika w wiek NTR (1974, Fantastyka w wieku rewolucji naukowo-technicznej). F.N.
