PANTIELEJEW L e o n i d (właśc. Jeriemiejew Aleksiej Iwanowicz), ur. 9 (22) VIII 1908 Petersburg, zm. 9 VII 1987 Leningrad, prozaik. W czasie wojny domowej jako "biesprizornik" trafił do szkoły resoq'alizacyjnej im. F. Dostojewskiego. Tam zaprzyjaźnił się z G. Biełychem. Po opuszczeniu szkoły utworzyli spółkę autorską. W 1927 na podstawie własnych doświadczeń napisali powieść dokumentalną o życiu wychowanków szkoły im. F. Dostojewskiego Republika Szkid (Riespublika Szkid, 1927). Powieść weszła do klasyki literatury młodzieżowej. Tę tematykę P. kontynuował w wielu innych utworach, m.in. w nowelach Magnolii (1927, Magnolie) i Amerykańska kasza (Amierikanskaja kasza, 1932), opowieści Zegarek (Czasy, 1928), autobiograficznej powieści Lońka (Lońka Pantielejew, 1939). W czasie II wojny światowej był korespondentem wojennym. Opierając się na własnych doświadczeniach z lat wojny napisał m.in. opowiadania o losach dzieci leningradzkich w czasie wojny oraz dokumentalną powieść W osażdionnom gorodie (1964, W oblężonym mieście). Jest autorem wspomnień, m.in. o J. Szwarcu, K. Czukowskim i D. Charmsie. W 1991 wydał autobiograficzną opowieść o swoim powrocie do wiary prawosławnej Wieruju! (Wierzę!). H.W.
